Tutaj dowiesz się, co oznacza czytanie mapy i że "trzymanie kciuka" może pomóc ci zawsze wiedzieć, gdzie jesteś.
Gdy zorientujesz mapę na północ i będziesz wiedzieć, gdzie jesteś na mapie, zaczniesz ją czytać.
Czytanie mapy powinno być dość dokładne. Nawet jeśli nie śledzisz mapy przez cały czas, powinieneś szybko ustalić swoją pozycję z odchyleniem na 20 metrów. Czy to brzmi trudne? W rzeczywistości jest to całkiem możliwe, gdy nauczysz się różnych technik orientacji.
Podczas biegu łatwo stracić kontakt z mapą. Jeśli czujesz, że tracisz kontakt z mapą, zwolnij tempo! Wyrównaj mapę i często na nią patrz, aby móc ciągle śledzić LO i AO.
Zwróć uwagę: Co jest przed tobą? Co jest po prawej stronie? Co jest po lewej stronie?
Możesz zacząć od praktyki czytania map, używając LO, na przykład ścieżek i strumieni, oraz rzetelnych AO, na przykład skrzyżowań, dużych mokradeł, zboczy, budynków i dużych kamieni. Stopniowo możesz używać nieco mniej widocznych LO, na przykład granic roślinności, linii elektrycznych oraz krawędzi dużych mokradeł, i AO, na przykład małych pagórków, małych mokradeł.
Jeśli nauczysz się patrzeć na mapę, aby zobaczyć, co wkrótce pojawi się na obszarze przed tobą, będzie jeszcze łatwiej cały czas utrzymywać kontakt z mapą.
Szukając KP, trzeba opracować plan. Pierwsze pytanie: „Gdzie jestem?” Drugie pytanie: „Dokąd pójdę, pobiegnę?” Trzymaj mapę przed sobą, obróć ją w kierunku, w którym będziesz iść, i zorientuj mapę. Trzymaj kciuk na mapie w miejscu, w którym jesteś. Przemieszczając się od jednego AO do drugiego, przesuwaj kciuk do przodu.
Twój kciuk podąża tą samą trasą na mapie, co ty w terenie. To ułatwia orientację i przy następnym spojrzeniu na mapę pozwala szybko określić, gdzie jesteś. To nazywa się trzymaniem kciuka.
Warto złożyć mapę tak, abyście mogli cały czas używać metody na kciuk podczas poruszania się. Pokonując trasę, zapewne będziecie musieli kilkakrotnie ponownie złożyć mapę.
